POETRY

Yn it oergean

Ik hoopje, heit, datst hûnderttweintich wurdst
mar as de tiid dêr is, freegje my dan, oft ik

de setters al yn ’t ljocht set haw, heit,
en ik sil sizze dat der in moaie sprút op sit.

Freegje my, oft ik de ierappels der al yn haw.
Fansels, sil ik sizze, de grûn wie krekt fan pas.

As de tiid dêr is, freegje oft se al boppekomme
heit, ik sil sizze dat se it lân hast yn hawwe.

Freegje oft se al bloeie, ik sil dy sizze, heit
yn it oergean, dat ik de earsten der al út haw

se omraak jouwe, en it sil goed wêze.

 

When the time comes

I hope, dad, you’ll live to be one hundred twenty
but when the time comes, ask me, if I have

exposed the seed potatoes to the light, dad,
and I’ll tell you they are sprouting wonderfully.

Ask me, if I’ve already planted the potatoes.
Of course, I’ll say, the soil was just perfect.

When the time comes, ask if they have come up
dad, I will say that they almost fill the rows.

Ask me if they are in bloom, I will tell you, dad
they’re dying back, I’ve harvested the first ones

they produce so well, and it will be good.

Translation: Arjan Hut & Janneke Spoelstra