POETRY

ars poetica

ik weet het nog als de dag van gisteren
(ik was misschien 22): ik zat
te broeden op een gedicht, en mijn moeder
zat bij het raam aardappels te schillen

het vers wilde maar niet lukken: het zweet
stond op mijn rug en vol ergernis dacht ik:
“hoe kan men in godsherenaam dan ook
poëzie schrijven in een kamer waar
iemand aardappels zit te schillen!”

die avond, toen iedereen sliep, maakte ik het
vers af: het was een bijzonder slecht vers

en pas heel veel later begreep ik: de beste
gedichten schrijft men al aardappel schillend

 

ars poetica

I remember as if it were yesterday
(I was perhaps 22): I sat
procrastinating over a poem, and my mother
sat by the window peeling potatoes

the poem just wasn’t happening; I had sweat
on my brow and with full irritation I thought:
“how is it possible for heavens sake that
someone can write poetry in a room where
potatoes are being peeled!”

that evening, when everyone was asleep, I
finished the poem: it was a really bad poem

and a long time later I understood; the best
poems are written when potatoes are being peeled

Translation: Albertina Soepboer & Sue Smeding

 

 

ars poetica

ik wit it noch as de dei fan juster
(ik wie miskien 22): ik siet
te brieden op in gedicht, en ús mem
siet by it raam jirpels te skilen

it fers woe mar net slagje: it swit
stie my op ’e rêch en fol argewaasje tocht ik:
“hoe kin men yn godshearesnamme dan ek
poëzy skriuwe yn in keamer wêr’t
immen jirpels sit te skilen!”

dy jûns, doe’t elkenien sliepte, makke ik it
fers ôf: it wie in hiel min fers

en pas folle letter begrypte ik: de bêste
gedichten skriuwt men al jirpel skiljend

Oersetting: Ernst Bruinsma