POETRY

Leechlân

graan stiet te triljen
yn it hege simmerljocht
skaden dy’t falle moatte
falle net
neat is bedutsen
minsken dy’t hjir wennen
hawwe it hear oersjoen
en alles achterlitten

in hûn blaft tsjin himsels
syn lûd slacht tsjin de tichte blinen
fan in fakânsjewenning

oer de dyk
in provisoarysk paad
hikken rinne iensum troch bûtendyks lân
in lyts beweech fan einen
seefûgels en wylpen
foar de glinstering fan it waad

deastil steane fûgelders
as fergetten bylden
yn de wiidte fan dit lânskip
troch kikers
te sjen nei leppelbekken

 

Laagland

graan staat te trillen
in het hoge zomerlicht
schaduwen die moeten liggen
vallen niet
niets is bedekt
mensen die hier woonden
hebben de omgeving gezien
en alles achtergelaten

een hond blaft tegen zichzelf
zijn geluid weerkaatst tegen de dichte blinden
van een vakantiewoning

over de dijk
een provisorisch pad
hekken lopen eenzaam door buitendijks land
klein vertier van eenden
zeevogels en wulpen
voor de glinstering van het wad

doodstil staan vogelaars
als vergeten beelden
in de weidsheid van dit landschap
door kijkers
te staren naar lepelaars

Vertaling: Ernst Bruinsma

 

Empty land

the corn vibrates
in the height of the summer light
the expected shadows do not arrive
nothing is covered
people who lived here
have looked and left

a dog barks to itself
its sound hits the closed shutters
of a holiday home

over the dike
a man made path
lonely gates run along the salty marsh
a small movement of ducks
seagulls and curlew
in front of the glimmering flats

fowlers stand dead still
as forgotten statues
in the expansive landscape
through binoculars
to view the spoonbill

Translation: Sue Smeding en Albertina Soepboer